TOMASZ GABIŚ

RAPORT O „SZEKSPIRZE ” (ROZDZIAŁ VI)

DOWODY NA AUTORSTWO WILLA SZAKSPERA ZE STRATFORDU: PAMFLET ROBERTA GREENE`A, POPIERSIE NAGROBNE Z INSKRYPCJĄ W KOŚCIELE ŚW.TRÓJCY W STRATFORDZIE, EDYCJA DZIEŁ DRAMATYCZNYCH SZEKSPIRA Z 1623 ROKU, CZYLI TZW. PIERWSZE FOLIO

Pięć pierwszych rozdziałów – rozdział I: „Spór o autorstwo dzieł Williama Szekspira”, rozdział II: „Krótka historia rewizjonizmu szekspirowskiego”, rozdział III: „Kim był William Szekspir (Szaksper) ze Stratfordu”, rozdział IV: „Autoportret Szekspira zawarty w jego dziełach”, rozdział V: „Zagadka Sonetów”, jest dostępnych  na tej stronie w dziale „Raporty”.

ROBERT GREENE I JEGO SŁYNNA „WRONA”

 Ponieważ, jak pisaliśmy w rozdziale trzecim, nie istnieją żadne dokumenty i świadectwa historyczne, mówiące o Willu Szaksperze ze Stratfordu jako o pisarzu, badacze poszukiwali świadectw, które mówiłyby o tym choćby nie wprost. Za takie świadectwo przyjęto uważać artykuł autorstwa pisarza, dramaturga, krytyka literackiego i pamflecisty Roberta Greene`a (1558-1592) zatytułowany Ćwierćgroszowa szczypta rozumu kupiona za milion skruchy napisany przezeń na łożu śmierci. Po śmierci Greene`a (roztrwonił on swój talent, stoczył się na społeczne dno i umarł w nędzy) w posiadanie jego papierów – znajdowały się wśród nich notatki do tego artykułu, którego Greene nie zdążył opublikować – wszedł (pośledni) pisarz Henry Chettle, zaczynający właśnie działalność wydawniczą. Na podstawie notatek Chettle zrekonstruował tekst. Nie można być pewnym, czy właściwie je odczytał i czy zrozumiał intencje autora; w każdym razie jest on poniekąd współautorem tekstu i to on nadał mu tytuł. Co do tego jak duży był wkład Chettle`go, zdania są podzielone.

Chociaż w swoim pamflecie Greene nie wymienia żadnych nazwisk, badacze uważają, że czyni w nim aluzję do Szekspira. Dlatego odwołania do „Wrony” Greene`a – mianowanego przez szekspirologów „pierwszym świadkiem Szekspira” – nie może zabraknąć nawet w najkrótszym szkicu biograficznym; doszło do tego, że czytająca publiczność błędnie sądzi, iż cały tekst odnosi się do Szekspira i że głównym celem traktatu było „ośmieszenie młodego dramatopisarza”, podczas gdy w rzeczywistości chodzi raptem o kilka niejasnych linijek, w których nazwisko Szekspira w ogóle nie występuje.

Temu epizodowi przypisuje się tak ogromne znaczenie dlatego, że nic innego biografowie Szekspira nie mają do dyspozycji. Tekst Greene`a to ich „święty Graal”, największa armata w ich filologicznym arsenale, kamień węgielny każdej biografii Szekspira. Uważany jest za niepodważalny dowód na to, iż Szekspir (Will Szaksper ze Stratfordu) na początku lat 90. mieszkał w Londynie, był aktorem i odnoszącym pierwsze sukcesy dramatopisarzem. To właśnie jego sukcesy w Londynie miały wzbudzić zawiść Greene`a, który w pamflecie wylał nań swoją żółć. Oto, twierdzą tryumfalnie biografowie, mamy drukowane świadectwo zaistnienia aktora i dramaturga w londyńskim życiu teatralnym. Od Greene`a dowiadujemy się – uważają badacze – że został aktorem, zaczął pisać białym wierszem i znał teatralny Londyn. Przez 25 lat w życiu Willa Szakspera działo się niewiele, a teraz wreszcie zaczęło się dziać coś ważnego.

Szekspir 6 – pełny tekst w formacie PDF